Projecten
ZeeZiek (2022)
Een gezamenlijke installatie van
Theo Olthuis, Kees van Unen en Rob Komen.
In dit gemeenschappelijk werk willen we de vervuiling van het water tot uiting brengen. Op tafel staat een glazen bak met resten vuilnis wat stroomt en beweegt. In deze tafel is een gat gezaagd met daarin een monitor waarop golvend water te zien is. Rob Komen maakt dit beeldend onderdeel van het gemeenschappelijk werk
Theo Olthuis heeft een bijbehorend gedicht geschreven. Dit gedicht wordt opgenomen in een nieuwe compositie van Kees van Unen.
Zeeziek
De zee is zo groot
en de zee is zo diep
dat er voor alles
wat men kwijt moet: plastic, rommel, giftig afval gedumpt, geloosd
onder de golven bedolven altijd wel plek,
ruimte genoeg.
En ach de vissen,
die kunnen er wel omheen, die gaan zo gauw niet dood. De zee is zó diep
en de zee is zó groot…
In combinatie met het vertolkte gedicht wordt een passende manipulatie gecreëerd: het steeds herhalende gedicht wordt onverstaanbaarder en uiteindelijk onherkenbaar.