Magno Intervallo -grote (tijds-)afstand- overbrugt een periode van 25 jaar tussen de NCRV-opname van het saxofoonkwartet Rhombi en de recente opname van TheeKlank.

Andere activiteiten (docent, organist en concertprogrammeur) noodzaken mij telkens om bewust tijd te zoeken, tijd te vinden en ook de tijd te nemen om te componeren.
Componeren is eenzaam, een zelfonderzoek, als het ware een schilder die bezig is met een zelfportret. Toch..., een schilder blijft tot in detail eindverantwoordelijk voor zijn doek en de neutrale toeschouwer kan het geheel (de totale structuur) in een kort tijdsbestek -' in een oogopslag' - overzien.

Componeren is dan ook het 'Magno Intervallo' dat je ervaart tussen het maken van een eerste schets op papier en de slotklank van hetzelfde stuk tijdens het premièreconcert. In de tussenliggende tijd zijn het de spelers, de musici die de tijd nemen om het te studeren, de tijd vinden om te repeteren en het met mij door te nemen versus de neutrale toeschouwer (hier concertbezoeker) die pas veel later -anders dan bij een museumbezoek- na het beluisteren slechts een vluchtige eerste indruk overhoudt van het geheel.

Als verplicht werk werd tijdens de tweede concoursavond van het Internationaal Schnitger Orgelfestival (2007)  Magno Intervallo zes keer  gespeeld. De tijd vordert, waardoor verrassingen kunnen ontstaan. De vluchtige eerste indruk maakte opeens plaats voor een verwachtingspatroon, met wellicht nieuwe verrassingen...  (UNK-2009)